آموزش طراحی اپلیکیشن اندروید (بخش چهارم)

ارائه بخش چهارم آموزش طراحی اپلیکیشن اندروید، فرصت دیگری برای گفتگوی دوباره من با شما فراهم آورد که از این بابت خوشحالم …
قبل از شروع لازم است  صحبت کوتاهی در رابطه با رویکرد آموزشی داشته باشم، که دانستن آن میتواند در ادامه همراهی شما با من مفید باشد،در سیستم آموزش دو رویکرد از کل به جزء(Deductive)و جزء به کل (Inductive) وجود دارد به طور خلاصه و مفیداینکه در رویکرد آموزشی کل به جزء، مدرس سعی دارد از مسائل کلی شروع به آموزش کند و بر این باور است که جزئیات را مثلا در اواسط یا اواخر دوره متوجه میشوید و بالعکس درسیستم آموزشی از جزء به کل ، مدرس از نکات ریز آموزشی شروع به صحبت و ارائه میکند.تجربه نشان میدهد رویکر کل به جزء به دلیل اینکه روحیه کنجکاوانه تا جستجو برای رفع ابهامات را میطلبد برا افراد کم سن و سال متناسب است و در عوض برای افراد بزرگسال به دلیل اینکه این ابهامات ممکن است موجب سردر گمی و دلسردی شود رویکرد جزء به کل میتواند مناسب تر باشد.در اینجا ما با فرض اینکه مخاطبینمان افراد بالغ هستند رویکرد جزء به کل را برای آموزش پیش گرفته ایم.در ادامه این بخش از آموزش مطالبی در حوزه آشنایی با Sandbox اندروید -معرفی Permission ها یا صدور مجوز ها در اپلیکیشن های اندرویدی-آشنایی با علت به کارگیری پکیج ها در توسعه اندروید و آشنایی با نحوه نامگذاری صحیح پکیج ها با ذکر مثال را مطرح خواهیم کرد.

نمونه کارهای مشهد آی تی در فضای وب را در اینجا ببینید

امنیت در اندروید
هر اپلیکیشن پس از طراحی در Sandbox مجزا قرار میگیرد، sandbox به معنی گودال ماسه بازی است و طراحان اپلیکیشن از این اصطلاح برای امنیت اندروید استفاده میکنند.امنیت اندروید به دلیل عدم دسترسی هر اپلیکیشن به اطلاعات اپلیکیشن دیگر بسیار بالاست از این جهت در طراحی هر اپلیکیشن اندروید چنانچه برای راه اندازی و شروع به کار آن اگر به اطلاعات دیگر اپلیکیشن ها نیاز باشد  می بایست از کاربر Permission یا اجازه بگیرد.به عنوان مثال حتما دیده اید که موقع نصب اپلیکیشنی اجازه دسترسی به اینترنت و یا اپلیکیشن پیام رسان و …را میخواهد و در صورتی که این قسمت را تایید نکنید اپلیکیشن نصب نخواهد شد.

قبل از اینکه بخواهید اولین پروژه خود را در اندروید استارت بزنید باید نحوه ی نامگذاری پروژه تون رو یاد بگیرید چرا که هرکاری اصول و قواعد خودش را دارد.به طور کلی کلاس هایی که در یک پکیج قرار میگیرند میتوانند با یکدیگر ارتباط داشته باشند.برای نام گذاری پیکج های اندروید به این صورت اقدام میکنیم که اول نام دومین شرکت، سازمان و یا وب سایت خود را می نویسیم که در اینجا org است سپس یک
نقطه قرار داده و بعد از آن نام اصلی وب سایت را نوشته که در این مثال MashhadIT می باشد و مجدداً پس از قرار دادن نقطه ای دیگر نام دلخواه پکیج را می نویسیم که در این مثال نام package به معنی پکیج در نظر گرفته شده است.علت این نحوه نام گذاری جلوگیی از بهم ریختن سورس های برنامه است. به عنوان مثالی دیگر میتوان به این مورد اشاره کرد ،فرض کنید میخواهیم برنامه ای را طراحی کنیم که بتواند موزیک ویریو های جدید را در اختیار کاربران قرار دهد که در آن دو پکیج قراردارد که یکی ارائه موزیک ویدیو های جدید است و دیگری آرشیو این موزیک ها در این صورت اگر برخلاف اصولی که گفته شد نام گذاری کنید، یک پکیج میشود music videos.MashhadIT.org و دیگری با نام  archive.MashhadIT.org  نوشته میشود، اشکال این طور نام گذاری در این است که به عنوان مثال این تصور در فرد ایجاد میشود که یک music videos وجود دارد که mashhadit زیر مجموعه آن است و org هم زیر مجموعه آن! در صورتی که در نام گذاری برعکس به این صورت میشود org.MashhadIT.music videos و پکیج دیگری org.MashhadIT.archive است .مسلما این نام گذاری با معنی تر خواهد بود چرا که ما یک پکیج org داریم که زیر مجموعه آن mashhadit قراردارد و زیر مجموعه mashhadit دو پکیج music videos و archive وجود دارد.

قسمت سوم آموزش اندروید را در اینجا مطالعه کنید

ارسال پاسخ